Claude od 12 listopada: wystarczy podejrzenie. Co zmieniają nowe zasady

Na stronach Anthropic dwa dokumenty mają dopisek „Effective November 12, 2026”: Usage Policy i Supported Regions Policy. Consumer Terms nadal mają „Effective October 8, 2025”, a Commercial Terms „Effective June 17, 2025”. Zapowiedzi nowszej wersji regulaminu w tych dokumentach nie znalazłem.

Co się zmienia, a co zostaje

zmienia się

Usage Policy

obowiązuje od 12 listopada 2026, poprzednia od 15 września 2025

zmienia się

Supported Regions Policy

obowiązuje od 12 listopada 2026, uściślone egzekwowanie

bez zmian

Consumer Terms (Claude.ai, Pro, Max)

obowiązują od 8 października 2025

bez zmian

Commercial Terms (API)

obowiązują od 17 czerwca 2025

Rozróżnienie jest ważne, bo oba regulaminy odsyłają do polityki. Consumer Terms mówią w sekcji o użytkowaniu, że wolno Ci korzystać z usług wyłącznie zgodnie z regulaminem, w tym z Acceptable Use Policy i polityką regionów. Commercial Terms robią to samo przez włączenie polityk do umowy. Zmiana polityki zmienia więc to, co wolno robić, bez zmiany ani jednego zdania regulaminu.

Consumer Terms przewidują też, że o zmianach, które mogą wpłynąć na użytkowanie lub prawa, Anthropic powiadamia z wyprzedzeniem co najmniej 30 dni. Użytkownik, który nie chce ich przyjąć, może przed wejściem w życie wypowiedzieć umowę i dostaje proporcjonalny zwrot za niewykorzystany okres subskrypcji kupionej na stronie Anthropic. Regulamin nie mówi wprost, czy ta zasada obejmuje zmiany samej polityki. Odstęp od ogłoszenia do wejścia w życie wynosi 35 dni, czyli jest zgodny z tą zasadą.

Od poprzedniej wersji do nowej

1. 15 września 2025

   Poprzednia Usage Policy

   wersja, z którą porównuję nową

2. 8 października 2025

   Consumer Terms

   obowiązująca wersja regulaminu dla konsumentów, bez nowszej na 18 października 2026

3. 8 października 2026

   Ogłoszenie nowej polityki

   Anthropic publikuje tekst i wpis „2026 Usage Policy update”

4. 12 listopada 2026

   Nowa polityka wchodzi w życie

   35 dni po ogłoszeniu

Polityka dzieli się na trzy warstwy. Układ jest ten sam co w poprzedniej wersji. Zmieniła się zawartość wszystkich trzech, a w pierwszej przybyła sekcja.

Zakres jest szeroki. Polityka dotyczy każdego, kto wysyła dane wejściowe do produktów Anthropic. Anthropic wymienia cztery grupy: osoby korzystające z aplikacji, w tym Claude.ai i Claude Code, deweloperów i firmy używających API, klientów, którzy korzystają z Claude przez dostawców chmury i autoryzowanych resellerów, oraz użytkowników końcowych produktów i usług, które mają w sobie Claude. Jeśli więc budujesz klientowi chatbota na API, jego użytkownicy też są objęci polityką.

Jedno zdanie z początku dokumentu uważam za ważne dla agencji i freelancerów: polityka skupia się na tym, jak używasz produktów, a nie na tym, w jakiej branży pracujesz. Jej zakazy i wymogi „nie zakazują kategorycznie” użycia przez żadną branżę, o ile samo użycie jest zgodne z polityką. Branża finansowa, medyczna czy prawnicza nie jest więc wykluczona, ale ma dodatkowe wymogi, o których niżej.

Zacznę od blokad kont. Zestawiłem dwa akapity, które w obu wersjach stoją na początku dokumentu. Różnica jest w kilku słowach, ale każde coś zmienia.

Próg. Wcześniej Anthropic mógł działać, gdy „dowiedział się” o naruszeniu. Teraz wystarczy podejrzenie, że „mogłeś” je popełnić. To zmiana brzmienia dokumentu, a nie dowód zmiany praktyki. Z tekstu nie da się ustalić, czy blokad będzie więcej. Da się za to ustalić, że dokument przestał wymagać ustalenia faktu przed działaniem.

Drabina środków. Do wcześniejszych środków doszły ostrzeżenie i ograniczenie dostępu. Polityka nie mówi, kiedy które się stosuje ani czy trzeba zaczynać od najlżejszego. Centrum Pomocy dodaje, że ostrzeżenia mogą pojawiać się, gdy zapytania wyglądają na naruszające politykę, a w przypadku API są powiązane z progami naruszeń dla całego konta API.

Środki wymienione w polityce

1. 01 Ostrzeżenie nowe w tekście polityki
2. 02 Ograniczenie przepustowości throttle, było i jest
3. 03 Ograniczenie dostępu limit, nowe w tekście polityki
4. 04 Zawieszenie było i jest
5. 05 Zamknięcie konta było i jest

Blokada odpowiedzi to nie zarzut. Nowy jest zapis, że zabezpieczenia w czasie rzeczywistym mogą blokować lub ograniczać odpowiedzi, ale napotkanie blokady nie oznacza samo w sobie naruszenia. Jeśli model odmawia odpowiedzi, nie znaczy to, że złamałeś politykę. Dla zastosowań podwójnego przeznaczenia lub wysokiego ryzyka w wybranych dziedzinach Anthropic opisuje programy weryfikacji, w których można ubiegać się o dostęp ze zmienionymi zabezpieczeniami: Cyber Verification Program i Life Sciences Verification Program.

Jest jeszcze regulamin, który działa razem z polityką. Consumer Terms pozwalają zawiesić lub zamknąć dostęp bez uprzedzenia, gdy Anthropic uważa, że doszło do istotnego naruszenia. Przy subskrypcji oznacza to brak zwrotu pieniędzy, a Anthropic zastrzega sobie, że może podjąć dalsze kroki prawne i żądać pokrycia strat. Po zamknięciu konta może też usunąć dane powiązane z kontem. Połączenie „podejrzewamy” z polityki i „uważamy” z regulaminu daje Anthropic szeroki margines. To nie zarzut, tylko opis układu, który trzeba znać.

Sekcja „Do Not Abuse Our Platform” to ta, która najczęściej łączy się z blokadami. Porównałem ją punkt po punkcie ze starą wersją. Dwa punkty są całkiem nowe, dwa rozszerzone, jeden doprecyzowany, a jeden węższy.

Dla pracy freelancera i agencji najważniejszy jest punkt o odsprzedaży i pośrednictwie. Polityka zakazuje usług, które kierują zapytania przez subskrypcje konsumenckie lub podszywają się pod inny produkt albo klienta. Consumer Terms idą w tym samym kierunku: zakazują dostępu przez boty i skrypty, chyba że korzystasz z klucza API albo Anthropic wprost na to pozwala, a także odsprzedaży usług. Wniosek praktyczny jest prosty: jeśli coś ma pracować automatycznie, powinno łączyć się przez API, a nie przez zwykłe konto.

W 2026 roku dostęp narzędzi trzecich do subskrypcji Claude zmieniał się kilka razy, a relacje, które znalazłem, są ze sobą sprzeczne. Pewny jest zapis w nowej polityce, więc nie podaję tu żadnej listy narzędzi. Sprawdź dokumentację narzędzia i oficjalne komunikaty Anthropic.

To moim zdaniem najciekawsza nowość dla branży SEO, bo dotyka praktyk, które znamy od lat. Anthropic zebrał w jednej sekcji reguły, które wcześniej były rozsiane po rozdziałach o wyborach, oszustwach, prywatności i dezinformacji. W ogłoszeniu pisze, że sekcja dotyczy „działań wprowadzających w błąd każdego rodzaju”, politycznych i komercyjnych.

Poniżej zestawiłem pięć zapisów z polskim odpowiednikiem w pracy SEO i marketingu. Prawa kolumna to moja interpretacja. Polityka nie podaje przykładów branżowych, a granicę w sprawach brzegowych zostawia bez rozstrzygnięcia.

Czwarty wiersz zasługuje na osobny akapit. Rzadko widać w polityce dostawcy modelu tak wprost nazwaną praktykę, którą nazwałbym „GEO w wersji black hat”: zasilanie źródeł, z których wyszukiwarki i systemy AI biorą odpowiedzi, treścią zakłamującą pochodzenie, autorstwo lub niezależność. Przykład w nawiasie jest konkretny: sieci stron udających niezależne źródła, które potwierdzają te same tezy.

Dwa zastrzeżenia, żeby nie przekroczyć tego, co polityka mówi. Po pierwsze, nie wynika stąd, że Anthropic zgłasza Twoje strony do Google ani że sieć stron zostanie ukarana w wynikach wyszukiwania. Polityka dotyczy używania Claude do takich działań. Kary w Google to osobny system. O tym, jak Google ocenia treści zamieszczane przez osoby trzecie na stronach z reputacją, piszę w tekście o parasite SEO w UE, a o tym, jak Google opisuje wysiłek, oryginalność i rzetelność treści, w tekście o nowej definicji treści głównej.

Po drugie, polityka nie zabrania używania AI do tworzenia treści. Granicą jest ukrywanie, kto za treścią stoi i jak została wytworzona jej wiarygodność: fałszywe opinie, fałszywi autorzy, ukryty sponsoring, sieci „niezależnych” stron. Własny artykuł pod własną marką, napisany z pomocą modelu i podpisany prawdziwym autorem, tych zapisów nie dotyka. W sekcji o oszustwach stoi jednak zdanie o plagiatowaniu lub oddawaniu pracy wspomaganej AI „bez odpowiedniej zgody lub wskazania autorstwa”. Było w poprzedniej wersji i w nowej, a polityka go nie rozwija, więc nie podejmuję się go wykładać. Jak Anthropic podpisuje wygenerowany tekst, opisałem w tekście o znaku wodnym w Claude.

Anthropic pisze w ogłoszeniu, że wymogi dla zastosowań wysokiego ryzyka się nie zmieniły, a sekcję przepisano, by odpowiadała wprost na pytanie, kogo dotyczą. Po porównaniu tekstów widzę kilka różnic, które nie są tylko kosmetyką. Przedstawiam je bez oceny, czy „zmieniają wymogi”, bo to zależy od definicji.

Jedenaście obszarów wysokiego ryzyka

PrawoMedycynaFinanseKredytUbezpieczeniaMieszkalnictwoZatrudnienieEdukacja i uprawnieniaDostęp do opieki zdrowotnejŚwiadczenia publiczneStatus prawny

Co to znaczy w codziennej pracy? Dla autora tekstów i agencji to jest rozróżnienie między treścią ogólną a poradą dla konkretnej osoby. Artykuł o tym, jak działa kredyt hipoteczny albo na czym polega fotowoltaika, jest treścią ogólną i polityka wprost go wyłącza, jeśli nie stosuje informacji do sytuacji danej osoby. Narzędzie, które na podstawie wyników badań konkretnego pacjenta podpowiada leczenie, albo bot, który ocenia wniosek kredytowy, jest zastosowaniem wysokiego ryzyka. Tam wymaga się człowieka, który ma uprawnienie do zmiany rekomendacji, oraz informacji dla osoby, której to dotyczy, że użyto AI.

Warto zwrócić uwagę na zniknięcie kategorii „media”. W poprzedniej wersji wymagała ona człowieka i ujawnienia, gdy treści generowano automatycznie i publikowano na zewnątrz. W nowej nie ma jej na liście. Nie znaczy to, że publikować można bez sprawdzenia: sekcje o dezinformacji i kampaniach wprowadzających w błąd obowiązują nadal, a polityka nie zwalnia z odpowiedzialności za to, co się wypuszcza.

Trzecia warstwa polityki dostała dwa zapisy, które dotyczą wprost pracy z klientami. Pierwszy: chatboty i agenci AI rozmawiający bezpośrednio z użytkownikami zewnętrznymi muszą informować, że rozmówca ma do czynienia z AI. Dotychczas wystarczało to zrobić na początku sesji, teraz możesz zrobić to także w interfejsie produktu. Jeśli budujesz klientowi chatbota na stronie, taki komunikat jest obowiązkiem, a nie ozdobą.

Drugi zapis dotyczy agentów. Polityka mówi, że użytkownik odpowiada za to, by agenci, których buduje lub uruchamia, w tym działania podejmowane przez narzędzia, przeglądarki i połączone systemy, zachowywali się zgodnie z polityką. Dla kogoś, kto zleca Claude zadania w przeglądarce albo pozwala mu działać w kontach klientów (Google Ads, Search Console, panele CMS), to jasny sygnał: odpowiedzialność za to, co agent kliknie, wyśle lub opublikuje, jest po stronie użytkownika.

Dwie rzeczy z innych sekcji są tu w praktyce ważne. Pierwsza dotyczy prywatności: polityka zakazuje agregowania danych osobowych z wielu źródeł, by budować profile do sprzedaży lub udostępnienia bez wiedzy osób, jeśli ma to służyć zakazanym celom. Samo wzbogacanie danych leadów nie jest więc wskazane jako zakazane, ale zestawianie danych o osobach bez ich wiedzy w celu, który polityka wyklucza, jest. Druga dotyczy kampanii outreach: konta lub wiadomości udające osoby, które nie istnieją, wchodzą w zakres sekcji o kampaniach wprowadzających w błąd.

Nowa polityka dopisuje też wymogi dla sprzętu sterowanego przez model: kwalifikowany operator musi móc obserwować urządzenie i je zatrzymać, a limity bezpieczeństwa, takie jak prędkość czy siła, muszą być egzekwowane niezależnie od modelu. Dla większości czytelników tego bloga to ciekawostka, ale pokazuje, w którą stronę idzie polityka: im bardziej samodzielny agent, tym więcej wymogów dla człowieka, który go uruchamia.

W sekcji o zachowaniach okrutnych i krzywdzących pojawił się punkt, który brzmi najbardziej nietypowo: zakaz „sustained and needless abusive or cruel behavior toward our models”, czyli długotrwałego i bezcelowego znęcania się nad modelami.

Co mówi Anthropic. Zapis ma dotyczyć skrajnych przypadków, w których użytkownik wielokrotnie okrutnie traktuje model bez widocznego celu. Nie dotyczy typowej frustracji, sprzeciwu, mrocznych motywów w fikcji ani testowania modelu i badań. Głównym mechanizmem egzekwowania ma być to, że Claude potrafi zakończyć rozmowę z uporczywie agresywnym rozmówcą, co jest już możliwe w Claude.ai i Claude Code.

Czego Anthropic nie mówi. Nie definiuje, co znaczy „sustained” i „needless”, ani czy za takie zachowanie ktoś może dostać ostrzeżenie lub blokadę. Ogólne środki egzekwowania z początku polityki obejmują wszystkie jej sekcje, więc formalnie ta też. Anthropic podkreśla jednak, że nacisk jest na zakończenie rozmowy. Zwykła irytacja na model, który się myli, według Anthropic nie jest tym, o co chodzi.

Polityka opisuje, kiedy Anthropic może zablokować konto, ale nie opisuje, co dzieje się potem. Tę wiedzę trzeba zbierać z Centrum Pomocy, a ono zmienia się szybciej niż polityka.

Według artykułu Centrum Pomocy konta są blokowane za powtarzane naruszenia Usage Policy, za założenie konta z nieobsługiwanej lokalizacji i za naruszenia regulaminu. Jeśli uważasz, że blokada jest błędna, logujesz się na zablokowane konto na claude.ai i wypełniasz formularz odwołania, który jest dostępny tylko po zalogowaniu. Sprawę bada zespół Safeguards. Strona informuje, że czasy odpowiedzi są „dłuższe niż zwykle”, ale nie podaje żadnego terminu. Użytkownicy Free, Pro i Max zablokowani za naruszenie polityki mogą z tego ekranu wyeksportować dane albo usunąć konto bez kontaktu z Anthropic. Zakres eksportu może zależeć od rodzaju naruszenia.

Blokady i odwołania, styczeń–czerwiec 2026

11,4 mln

zbanowanych kont

398 tys.

odwołań, czyli ok. 3,5% liczby banów

42 tys.

odwołań uwzględnionych, czyli ok. 10,6% odwołań

Te liczby dotyczą okresu przed nową polityką, więc nie mówią nic o tym, jak zmieni się skala blokad po 12 listopada. Pokazują za to skalę zjawiska: blokady nie są wyjątkiem, a odwołanie bywa uwzględniane, choć w niewielkim odsetku. Nie znalazłem w dokumentach terminu odpowiedzi na odwołanie ani zobowiązania do uzasadnienia blokady konta.

Supported Regions Policy też wchodzi w życie 12 listopada. Według ogłoszenia nie wprowadza nowych kategorii, bo ograniczenia dla firm w większościowej własności podmiotów z krajów nieobsługiwanych Anthropic dodał rok wcześniej. Zmiana ma doprecyzować egzekwowanie. Zakaz dotyczy: osób, które fizycznie przebywają w regionie nieobsługiwanym, w tym użytkowników i pracowników podmiotów z krajów obsługiwanych, podmiotów zarejestrowanych lub mających siedzibę w takim regionie oraz podmiotów kontrolowanych, bezpośrednio lub pośrednio, przez osoby lub podmioty z takich regionów.

Polska jest na liście obsługiwanych krajów. Rosji, Białorusi i Chin na liście nie ma. Praktyczne konsekwencje dla polskich firm i agencji: zespół, który pracuje zdalnie z kraju spoza listy, nie może korzystać z Claude w czasie, gdy tam przebywa, a właściciele i struktura własnościowa klienta, dla którego budujesz rozwiązanie, mają znaczenie. Progu własności Anthropic nie podaje, więc w sprawach niejasnych decyzję trzeba oprzeć na opinii prawnika, a nie na moim tekście.

Lista rzeczy, które po lekturze zostają dla mnie otwarte. Każda z nich może się wyjaśnić w praktyce albo w kolejnych komunikatach Anthropic, więc traktuj je jako stan na dziś.

Poniżej kolejność, od której zacząłbym. To moja rekomendacja jako osoby, która na co dzień pracuje z narzędziami AI w SEO, a nie wymóg polityki.

Jak organizuję pracę z modelami w SEO, opisuję w tekście o workflow ChatGPT i Claude w SEO.

Czytałem tę politykę z jednym pytaniem: czy zwykłemu użytkownikowi coś się zmieni? Większości osób nie. Kto korzysta z Claude do pracy, pisze z nim teksty i analizuje dane, zwykle nie trafi na żaden z nowych zakazów. Zmiany dotykają głównie tych, którzy robią rzeczy, których i tak nie powinni robić: sieci fałszywych kont, odsprzedaż dostępu, kampanie udające niezależne źródła.

Dwie rzeczy uważam za ważne. Pierwsza to zdanie „jeśli podejrzewamy”. Samo w sobie jest rozsądne, bo przy skali milionów kont (11,4 mln blokad w pół roku) nikt nie ustala faktów przed każdą decyzją. Problem w tym, że obok niego brakuje czegoś, co by to równoważyło: terminu odpowiedzi na odwołanie, zobowiązania do uzasadnienia blokady, wyraźnej procedury w samej polityce. Dobrze, że Anthropic publikuje statystyki. To, że odwołania uwzględnia się w około jednej dziesiątej przypadków, może znaczyć, że system działa dobrze, albo że odwołują się głównie osoby, które rzeczywiście miały rację. Z danych tego nie rozróżnię.

Druga rzecz to sekcja o kampaniach wprowadzających w błąd. Dla branży SEO to sygnał, że praktyki, o których mówi się, że są „szare”, dostawcy modeli zaczynają wpisywać do polityk jako zakazane. Anthropic uzasadnia to własnymi obserwacjami: sieciami fałszywych kont i serwisów informacyjnych prowadzonymi z pomocą Claude. Kto zbudował swoją strategię GEO na sieciach „niezależnych” serwisów, powinien przeczytać ten punkt dwa razy.

Znam jednak tę branżę i wiem, jak to się zwykle kończy: specjaliści SEO szybko znajdą sposób. Dziś przecież nikt nie „spamuje”, sorry, wróć: dziś się „tworzy wartościowe treści na dużą skalę”. W branży słychać, że właśnie to pozwala być cytowanym. Czy to prawda? Odpowiedzieć musicie sobie na to sami :) Dla mnie dzisiaj odpowiedź jest banalnie prosta. Polityka Anthropic nie zakazuje pisania dużo. Zakazuje spamu i ukrywania, kto stoi za treścią, a gdzie dokładnie biegnie linia między dużą produkcją wartościowych tekstów a spamem, nie mówi. To ocena w konkretnym przypadku, nie reguła z tabelki. Poznaję w tym stary wyścig: dostawcy modeli i wyszukiwarki stawiają płot, a branża sprawdza, gdzie jest najniższy.

To nie jest polityka przeciwko pracy z AI. To polityka przeciwko ukrywaniu, kto za treścią stoi. Dopóki nie ukrywasz, kto stoi za treścią, sekcja o kampaniach Cię nie dotyczy. Ale wciąż nie wiem, jak będzie wyglądać odwołanie, jeśli ktoś uzna, że jednak.